Jólajóla

Hóhóhó! Gleðileg Jól!
Já eins og flestir heima ættu nú að vita að þá eru jólin víst gengin í garð og gott betur en það. Það er kominn 26 Desember! (27 hjá mér því ég er soldið á undan ykkur í lífinu). Hvert flaug tíminn eiginlega? Trúi því enganvegin að eftir 10 daga er ég búin að vera hérna í 6. Mánuði! Hálft ár takk fyrir takk og er þá dvölin mín hérna í Malasíu hálfnuð. Finnst ótrúlega skrítið að hugsa til þess að ég fari bara bráðum heim.
En nóg um það. Ég ætla aðeins að segja ykkur frá skrítnu jólunum mínum hérna. Hef alldrei verið í jafn litlu jólaskapi eins og ég er búin að vera í þetta árið, enda ekki skrítið þar sem að það er ekkert sem að minnir á jólin hérna. Enginn snjór, engin jólaljós, engin jólalög og engin skata! Já þetta var allt saman rosalega furðulegt. Svo í þokkabót heldur fjölskyldan mín vanalega ekki uppá jólin svo þau vissu sjálf ekkert hvað þau voru að fara að gera í rauninni.

22. desember byrjuðum við á því að kaupa jólagjafirnar og hafði ég ekki hugmynd um það hvað ég átti að gefa þeim. Er ekki búin að vera hérna svo lengi svo ég þekki þau ekkert rosalega vel, en host systirin hjálpaði mér með held ég allar gjafirnar. Eða meira svona valdi þær fyrir mig og ég sagði bara já já og borgaði. Mjög hentugt get ég sagt ykkur. Svo um kvöldið fóru þau að baka fyrir jólin. Og þá skall heimþráin á. Uppúr þurru var ég bara farin að hágráta. En þessi yndislega fjölskylda sem að ég á hérna úti skildi það samt ofboðslega vel.

23. desember var nú ekki eins og heima. Ónei. Þar er allt á fullu við að græja og gera klárt fyrir jólin, en hérna voru allir rosalega rólegir bara. Fórum aftur í bæjinn til að halda áfram í jólagjafakaupum og svo fór mest allur dagurinn bara ekki í neitt. Nema um kvöldið fór ég með systurinni, Kalai og einum frændanum til Kampar því ég var að fara að kaupa mér nýjan síma. Eða réttarasagt kaupa jólagjöfina frá fjölskyldunni heima. Svo var bara farið heim og farið að sofa fljótlega eftir að við komum því klukkan var orðin frekar margt.

Aðfangadagur var gengin í garð og ég bara hafði ekki hugmynd um hvernig þessi dagur yrði. Fékk að sofa vel út og vaknaði ekki fyrir en klukkan 12 og vorum við systurnar bara einar heima mest allan daginn. Og hún svaf meiri hlutan af honum svo ég var bara ein að dunda mér við að læra á nýja síman. Svo um hálf 6 leitið fórum við niður í bæ því ég átti enþá eftir að kaupa nokkrar jólagjafir og mamman og systirin voru að fara í aerobic tíma. Ég ákvað að fara ekki með í þetta skipti því ég átti að fara í messu klukkan 8 og fannst ekki alveg passa að fara í aerobic á aðfangadag. Við komum svo heim um 7 leitið eftir að hafa verið að snúast í bænum og þá var farið að gera sig til fyrir messuna. En ég fór s.s með einum vini Kalais í messu. Um 10 leytið var svo messan búin og á leiðinni heim fór ég að spurja hvað við værum eiginlega að fara að gera núna, en enginn gaf mér nein skýr svör. Bara að þau hefðu einhvað plan. Svo þegar við komum heim var búið að skreyta jólatréið og setja jólaséríu á það. Búið að elda mat og gera allt til og kom þetta mér þvílíkt á óvart því ég bjóst enganvegin við því að við værum að fara að gera einhvað því fjölskyldan mín er öll hindúar svo þau halda ekki uppá jólin. En þetta gerðu þau allt fyrir mig. Og get ég ekki lýst því hvað ég var ánægð og þakklát.
Um 12 að miðnætti sprengdum við svo smá flugelda og borðuðum svo og komu nokkrir vinir bræðranna í heimsókn til að halda uppá jólin með okkur. En jólamaturinn var nú heldur öðruvísi heldur en heima á íslandi. En við fengum s.s núðlur og kjúklinga nagga í matinn en þrátt fyrir að vera ekki eins fínn matur og heima var þetta bara þræl gott!
Svo á milli 1 og 2 opnuðum við svo pakkana. Og gaf ég öllum einn pakka, og hver og einn gaf mér einn pakka. En þau gáfu ekki sín á milli þannig allir fengu einn pakka. Nema ég fékk 8. Og voru þetta allt ótrúlega fallegar gjafir sem verður gaman að taka með heim á klakann!
Rétt fyrir 3 um nóttina skypaði ég svo heim við mömmu og pabba og systkinin og var æðislegt að heyra í þeim og horfa á þau opna pakkann frá mér. En það sem kom mér mest á óvart að ég var ekki með neina heimþrá. Ekki einu sinni við að sjá þau öll saman í sínum fínustu fötum nýbúin að gúffa í sig jólasteikina. Eftir að hafa talað við þau í soldin tíma var ég nú ekki alveg á því að fara að sofa. Svo það var bara talað við nokkra vini heima á klakanum og svo svefn klukkan 6 um morguninn!

25 desember var nú ekki eins mikill lúxusdagur eins og aðfangadagur. Ég var vakin um 11 leytið og þurfti að fara að gera mig til því við vorum að fara til vinafólks í hádegismat. En auðvitað eins og svo oft áður hérna skildi ég ekkert hvað fólkið var að tala um því það var allt á indversku og ég er nú ekki búin að læra svo mikið í henni svo að ég skilji hvað fólk er að tala um. Skil eiginlega bara örfá orð sem er alveg hræðinlega sorglegt því mér leiðist rosalega þegar að við förum í heimsóknir. Svo eftir að hafa borðað þarna fórum við heim og hvíldum okkur aðeins og svo var haldið í næsta hús í kvöldmat. Þar þekkti ég heldur ekki fólkið og skildi ekkert hvað þau voru að tala um svo ég horfði bara út í loftið og lét tímann líða. Áfram var haldið í heimsóknir og fórum við næst til vinar Kalais sem að ég fór með í messu kvöldið áður svo núna loksins þekkti ég einhvern. Við vorum samt varla komin þangað þegar AFS chapterforsetinn í Perak hringdi og sagðist vera kominn til að hitta fjölskylduna. Já loksins eftir 1 og hálfs mánaðar bið, en hann gat nú auðvitað ekki valið betri dag en þetta og þurfti að koma á Jóladag. En jú.. þarna var karlinn loksins kominn til að tala við fjölskylduna og gefa grænt ljós á að ég mætti vera hjá þeim næstu 6 mánuðina eða þangað til að ég fer heim aftur! Og það er ofboðslegur léttir að vera loksins komin með þetta á hreint. Svo núna er það opinberað fyrir ykkur elsku lesendur. Ég skipti um fjölskyldu í byrjun nóvember og verð hjá þessari æðislegu indversku fjölskyldu þangað til í Júlí 2013.

En dagurinn í dag er bara búinn að vera leti dagur. Kíkti í nýja skólan minn í morgun með mömmunni til að fara með einhverja pappíra þangað um að ég verði í þessum skóla og lýst mér bara nokkuð vel á hann. Ekki nema í svona 2 min göngufæri frá húsinu mínu svo ég get bara rölt þetta í rólegheitunum á morgnanna. Svo fór dagurinn bara ekki í neitt annað en að hanga heima og lesa. Kíkti reyndar seinnipartinn í ræktina með systurinni og var ótrúlega gott að hreyfa sig svona smá.
En held þetta sé bara gott í bili.
Gleðileg Jól góðir landsmenn.
Ég vona að jólin ykkar hafi verið jafn ánægjuleg og mín.
Eigið æðisleg áramót og gott nýtt ár!
Við sjáumst svo hress í Júlí!

Og þar sem þú ágæti lesandi last alla þessa romsu hjá mér, væri alveg æðislegt ef að þú gætir skilið eftir þig nokkur orð. Því það er alveg ómetanlegt fyrir mig og hjálpar mér rosalega mikið.

-Hafrún Ýr
P.s. Þetta blogg var skrifað í gær. En ég nenni bara ómögulega að breyta því :)

Stútfullir dagar!

Ég veit að ég hef ekki alveg verið að standa mig í að blogga uppá síðkastið, en það hefur bara verið svo bilað mikið að gera að ég hef bara ekki haft tíma til þess. Hef ekki einu sinni haft tíma til að skypa við foreldrana heima, og þá er nú mikið sagt.
En svo ég byrji nú bara..

Þriðjudagurinn 4. Desember.
Eftir að hafa vaknað virkilega snemma og verið á nálum yfir að missa af lestinni, að þá vorum við Ilaria mættar á Tapa road klukkan 9.20 tilbúnar til að taka lestina til Kuala Lumpur. Um 11 leitið vorum við svo komar í KL sentral og ég held þið getið ekki ýmindað ykkur hvað það var gaman og góð tilfinning að sjá hvítt fólk aftur! Svona án djóks. Við störðum virkilega eins og fólk hefur starað á okkur síðan að við komum hingað. En þetta vandist nú fljótt og eftir stutta stund vorum við hættar að kippa okkur upp við það.
Dagurinn minn fór svo bara mest allir bara í það að flakka á milli KLCC (mollið í tvíburaturnunum) og KL sentral. En við þurftum að bíða eftir fleiri skiptinemum sem komu seinna um daginn. Og var þá ekki leiðinlegt að setjast á starbucks og fá sér kaffi í öllum hitanum!
Um kvöldið fór ég svo til Nadine sem er skiptinemi frá þýskalandi og býr í Shah Alam og gistum við þar nokkrar skiptinemastelpur saman. En auðvitað var nú ekki farið beint snemma að sofa þar sem við höfðum svo ótrúlega mikið að tala um.

Miðvikudagurinn 5. Desember.
Var tekinn alltof snemma. Það ætti að vera bannað að þurfa að vakna svona snemma. En við vöknuðum s.s klukkan 5.30, eftir sirka 4 og hálfs tíma svefn. Drifum okkur í að pakka dótinu okkar aftur saman og þutum svo útá lestarstöð til að taka lestina til KL sentral þar sem við hittum 22 skiptinemana sem að voru að fara að vera með okkur á midstay campinu í Melakka. Þegar að við komum þangað fengum við að eins að skoða okkur um í hótelgarðinum en svo byrjuðu bara „tímarnir“ þar sem að við áttum að ræða um reynslurnar okkar og svona skemmtilegt. Læra nöfnin á öllum og fara í leikji. Rétt fyrir kvöldmat fengum við svo loksins lyklana af herbergjunum og gátum komið okkur aðeins fyrir, en um kvöldið var svo bara haldið áfram með „tímana“, áttum t.d. að leika mismunandi aðstæður í skólanum, og ræða um það hvernig það var að koma í skólana hérna. Og allir höfðu mismunandi reynslur. Seint um kvöldið var svo spjallað endalaust og vorum við að segja frá okkar löndum, hvernig hitt og þetta væri hjá okkur. Og voru ótrúlega margir spenntir að fá að vita um Ísland, og þá sérstaklega norðurljósin!

Fimmtudagurinn 6. Desember.
Dagurinn fór mest megnis í það að labba um miðbæjinn í Melakka og taka myndir út um all. Held að ein byggingin hafi verið kirkja sem að Portúgalir byggðu einu sinni. Og svo sáum við Rauðu kirkjuna og voru þetta rosalega flottir staðir. Við komum svo aftur á hótelið til að borða hádegismat og svo var aðeins skroppið í sundlaugina. Eitt sem að ég er samt ekki alveg að fýla hérna er að maður þarf að vera í stuttermabol og stuttbuxum þegar maður fer í sund, eða stelpurnar þurfa þess annars erum við of sexý. Auðvitað meiga strákarnir allt, bara því þeir eru strákar!
Við héldum svo bara áfram í leikjum og að spjalla um upplifunina hingað til. Og svo kom kvöldmatur. Eftir kvöldmatinn skelltu svo flest allir sér í sund aftur og var það ótrúlega gaman. Einn sjálfboðarliðinn og strákur frá Frakklandi tóku svo uppá því að vera með sund aerobic og var það ótrúlega fyndið. Um 12 leitið vorum við svo rekin í okkar herbergi þar sem að það var víst einhvað heljarinnar vesen kvöldið áður sem var frekar glatað.

Föstudagurinn 7. Desember.
Dagurinn fór frekar rólega af stað bara. Notuðum daginn mest í að tala um árbókina okkar og hvað við vildum að færi betur. Settum okkur markmið fyrir næstu mánuði og svo var bara haldið af stað til Kuala Lumpur. Þar sem við að við þurftum að kveðja alla skiptinemana. Nema ég og Nora fórum til Nadine aftur þar sem að við áttum ekki að fara í rútuna fyrir en daginn eftir.

Laugardaguirnn 8. Desember.
Næst var förinni heitið til Perlis með rútu, en fyrst þurftum við að taka 2 lestir og labba smá spotta með dótið okkar áður en við komum að rútustöðinni. En þarna vorum við, ég og Eleonora, einar í miðborg Kuala Lumpur. Og ég get ekki neitað því að ég var pínu smeik við að taka vitlausa lest eða rata ekki á rútustöðina. En allt tókst þetta á endanum og komum við til Kangar eftir 9 klst rútuferð.
Þegar við komum svo heim til Noru þá var búið að bjóða fullt af fólki í mat og búið að kaupa afmælisköku þvi hún átti afmæli um daginn. Og var þetta sonna smá óvænt handa henni. En hún var búin að vera veik allt campið svo fyrir henni var þetta bara alls ekki skemmtilegt.
Ég eyddi svo næstu dögum í perlis hjá Noru. Hitti gömlu host fjölskylduna mína (já ég er búin að skipta um fjölskyldu).

Fimmtudaginn fór ég svo með rútunni aftur til Ipoh, með allt mitt hafurtask þar sem indverska fjölskyldan kom og sótti mig. En áður en við fórum aftur heim til Tapah fórum við í eina jarðaför. Fórum svo í heimsókn til bróður host pabbans og var þar smá afmæli. Og var svo loksins haldið heim á leið til elsku Tapah...

Laugardagurinn 15. Desember.
Morguninn fór í það að pakka niður saree unum og fötum til skiptanna því við vorum að fara í brúðkaup í Klang, og þar sem að bræður host mömmunar búa þar ákváðum við að vera þar yfir nóttina.
Þetta var án efa lang skemmtilegasta brúðkaup sem að ég hef farið í hérna úti. Bara það að bræður mömmunar voru þarna með sínar fjölskyldur gerði þetta öðruvísi en hin brúðkaupin því þá þekkti ég fleira fólk, og svo voru dans og söng atriði þarna og við fórum og tókum fullt af myndum saman af okkur.
Eftir brúðkaupið fórum við svo heim og drifum okkur úr sareeonum og fórum beint út aftur að fá okkur að drekka. Var ekki leiðinlegt þar sem við vorum hátt í 20 manns saman, en auðvitað ákvað myndavélin að verða batteríslaus þarna og ekkert hleðslutæki með.
Þegar við komum svo aftur heim til bróðursins sem við gistum hjá var farið í það að búa um og gera allt klárt fyrir svefninn.. en við sváfum öll inní sama herberginu og vorum 11 þar saman. Og var spjallað langt framm eftir nóttu. „frændinn“ tók svo uppá því að binda host bróðir minn og einn annan „frænda“ saman þegar þeir voru sofnaðir og var ótrúlega fyndið að sjá þá þegar þeir fóru svo að hreyfa sig.

Sunnudagurinn 16. Desember.
Ég gerði rosalega lítið þennan dag annað en að vera bara þreytt, borða og bíða eftir að fara heim. Litlu „frænkurnar“ fóru í það að reyna að kenna mér Tamil (indverskuna) og gekk það svona alveg ágætlega. Ég er farin að kunna nokkur orð. Svo um kvöldið fórum við bara aftur heim til Tapah.
Mánudagurinn fór í það að sofa út <3 og svo að þrífa því amman var að koma í heimsókn. Og svo sit ég hérna núna klukkan 2 um nótt og er að skrifa þetta blogg því ég hef bara ekkert annað að gera og get ómögulega sofnað. En ég held að þetta sé samt komið gott. Hef ekki frá neinu meiru að segja og efast um að það sé einhver enþá að lesa þetta því þetta er orðið svo langt. Get ekki sett neinar myndir með því það er enþá vesen á netinu.. vonast til að geta sett á facebook bráðum.
En þangað til næst..
- Hafrún Ýr

Myndablogg!

Jáá.. Hérna kemur loksins myndabloggið handa ykkur! Og smá svona uppdate frá mér. En ég er s.s. enþá hjá Deepavali fjölskyldunni og verða þau vonandi nýja fjölskyldan mín. 

En á morgun er ég svo að fara til Kuala Lumpur með lest og veit ekki alveg hvað ég er að fara að gera þar. En svo á miðvikudaginn fer ég til Melakka á Mid stay camp og þar hitti ég ekki nema helminginn af skiptinemunum því okkur verður skipt upp í 2 hópa og seinni hópurinn verður svo seinna með sitt camp. Eftir campið fer ég svo beint til Perlis til að sækja dótið mitt og kem svo aftur hingað til Tapah á sunnudaginn. :)

En þetta er nóg í bili. Njótið myndanna !

- Hafrún Ýr

Nokkrir skiptinemar saman :)

Kampar

Svona eru rúturnar og strætóarnir í Ipoh.

Deepavali 

Þarna fer fjölskyldan mín einu sinni í viku að biðja.

Deepavali fjölskyldan <3

Það sem host systirin gerð fyrir Deepavali. Búið til úr hrísgrjónum.

Afmælisbarnið að mata mig af köku

Gat í nefið!

Fórum í brúðkaup

Ég og akka (systirin)

Blogg í lengri kantinum..

Jáá seinustu dagar hafa verið aðeins of viðburðarríkir skal ég sko segja ykkur. Svo ef að þú ert ekki í stuði til að lesa langt blogg eða bara nennir enganveginn að lesa mikið. Þá getur þú bara hætt strax lesandi góður því ég get lofað þér því að þetta verður alveg í lengri kantinum! Og þið verðið að afsaka en það fylgja engar myndir með þessu bloggi þar sem að netið var alltof lélegt til að hlaða þeim inn.. En ég minni á að það eru fullt af myndum á facebook og ég mun gera myndablogg við tækifæri :) með fyrir fram þökk!
En svo ég byrji nú bara. Að þá s.s á fimmtudaginn 8 Nóvember fór ég til Elenoru og vorum við orðnar vel spenntar að fara af stað í ferðalagið en þurftum þó að bíða til næsta dags.

Föstudaginnur 9 Nóvember.
Elenora fór í skólann og host mamma hennar í vinnuna svo ég var bara ein heim með host broðir hennar og host pabbanum. En ákvað að nota tíman á meðan ég væri ein að laga aðeins til í töskunum mínum. En mér tókst ekki betur til en þegar ég fór með pabbanum að sækja Elenoru í skólann, mömmuna í vinnuna og fara á pósthúsið að senda jólapakkann heim til mömmu og pabba að þá var herbergið eins og ein sprenging.. Nei ég segji bara svona. En það var samt alveg vel mikið dót út um allt.
Eftir að við komum heim fórum við báðar í það að hendast í að pakka niður því við höfðum ekkert alltof langan tíma þangað til við áttum að taka rútuna til Ipoh. En auðvitað tókst okkur nú samt að klára að gera allt til og koma okkur til Kangar þar sem að rútan átti að fara á réttum tíma. Eða svona næstum því.. nokkrar mínútur til eða frá skiptu ekki svo rosalegu máli.
Loksins komum við til Ipoh klukkan 9 um kvöldið og beið okkar chapter forsetinn yfir Perak og fórum við með honum heim til hans þar sem að biðu okkar nokkrir aðrir skiptinemar. Og mikið ofboðslega sem að það var nú gaman að hitta þau aftur!
Við vorum svo 4 stelpur sem að fórum saman til Tapah sem er bær 45 min frá Ipoh og gistum hjá öðrum skiptinema þar. Því við áttum ekki að fara til deepavali fjölskyldnanna fyrir en á sunnudeginum. En Elenora kom ekki með okkur því hún fór með örðum skiptinemum svo við vorum semsagt 5 saman í heildina á þessu heimili í 2 daga og var það rosalegt stuð. 2 stelpur frá Ítalíu og 2 frá þýskalandi og svo ég ein frá Íslandi. Getið rétt ýmindað ykkur hvernig þetta var stundum. Að hlusta bæði á þýsku og svo ítölsku og skilja ekkert. En þetta reddaðist og við notuðum enskuna mjög mikið.

Laugardagurinn 10 Nóvember.
Við komum mjög seint til Tapah um kvöldið svo við fengum að sofa soldið út. En þegar við vöknuðum fórum við út að borða með hostpabba Ilariu (ítalska skiptinemanum) og fórum svo að synda í smá foss. Þetta var samt alveg frekar kalt svona miðað við hitan hérna í Malasíu en við gátum skemmt okkur samt mjög vel. Dagurinn fór samt mest bara í það að snúast einhvað með host foreldrunum og hitta fullt af fólki sem að hafði mjög mikinn áhuga á löndunum okkar. Svo um kvöldið fórum við bara út að borða með mömmunni og bróðirinum og var þetta með betri mat sem að ég hef borðað hérna úti. En þetta leit bara út eins og hvítlauksbrauð en var enganveginn líkt á bragðið. Svo voru fullt af sósum með og þetta var svoo gott!
Kvöldið fór svo bara í það að spjalla um allt milli himins og jarðar. Bara eins og gengur og gerist þegar 5 stelpur eru saman. Fórum svo bara ekkert alltof seint að sofa því við áttum að vakna mjög snemma daginn eftir.

Sunnudagurinn 11 Nóvember.
Dagurinn byrjaði ekki alveg eins og hann átti að gera, þar sem að við vöknuðum ekki á réttum tíma og enginn var að hafa fyrir því að vekja okkur svo við misstum af rútunni til Ipoh og vorum orðnar of seinar í afs prógrammið sem að við áttum að vera með í. En þegar við vöknuðum klukkan 9 fórum við bara beint í það að borða og svo ætluðum við beint á rútustöðina til að taka næstu rútu. En í staðinn keyrðu host bróðir Ilariu okkur í einhvað annað prógramm sem að mamma hans var að taka þátt og vorum við ekkert alltof glaðar með það. En eftir að hafa stoppað stutt þar fengum við loksins að fara á rútustöðina. Og guð minn góður! Ég hef alldrei séð eins skelfilega rútu áður. Bara að þetta skuli virkilega verið notað segi ég bara. Var svo hrædd alla leiðina um að rútan myndi bara hrinja í sundur. En við tókum þessa rútu til Kampar og þar þurftum við að skipta um rútu sem að var svo ekkert skárri og vera í henni alla leið til Ipoh. En í heildina tóku þessar rútuferðir 2 til 2 og hálfan klst takk fyrir takk!
Þegar við komum svo til Ipoh var prógrammið búið sem að við áttum að vera í og þegar chapter forsetinn kom og sótti okkur á rútustöðina sagði hann okkur að við áttum ekkert að koma og vera með. Heldur áttum við bara að koma um kvöldið. Vel gert það! En við fórum þá bara í það að kaupa Indversk dress sem að við áttum svo að vera í um kvöldið þegar við myndum hitta fjölskyldurnar okkar.
Um kvöldið hittum við svo alla skiptinemana og var það ótrúlega skemmtilegt. Þótt að maður gæti ekkert talað við þau var samt gaman að sjá þau því við vorum á einhverjari sýningu eða ég veit ekki alveg hvað þetta var. Og þar þurftum við svo að fara uppá svið og fjölskyldurnar okkar að koma og ná í okkur. Frekar vandræðalegt þar sem að það var fullt af fólki að horfa á. En þá kom þessi líka æðislega fjölskylda að sækja mig og fórum við bara eiginlega strax heim eftir að ég var búin að hitta þau. En á leiðinni heim komum við að umferðarslysi þar sem að bíll hafði oltið á veginum og stoppuðum við til að athuga hvort að við gætum einhvað hjálpað. En löggan kom svo stuttu seinna svo við fórum bara heim. Og ég fór bara fljótlega að sofa því ég var alveg uppgefin eftir daginn.

Mánudagurinn 12. Nóvember.
Þegar ég vaknaði um 9 leitið var allt á fullu við að skreyta allt hátt og lágt því að deepavali var daginn eftir. Eftir að það var svo búið að skreyta allt hjá okkur fórum við niður til ömmunar og afans en þau búa neðar í götunni og var farið að skreyta þar. Og var fullt af fólki þar en svona til að byrja með voru allir frekar feimnir við mig.
Dagurinn fór svo mest bara í flakk á milli staða. Labba upp og niður götuna og gera allt til fyrir hátíðina. En eftir kvöldmatinn fór ég með host systkinunum í búðir því systirin þurfti að kaupa einhverja liti til að blanda saman við hrísgrjón því að hún ætlaði að búa til mynd á stéttina fyrir framan úr hrísgrjónum. Ég var ekki alveg að skilja fyrst hvað hún væri að meina en fylgdi þeim bara það sem að þau voru að fara. Svo um 11 leitið fórum við aftur til ömmunar og afans því að þá voru allir farnir að dansa og syngja og komnir aðeins svo í glas en það var ekkert að því.  En svo klukkan 12 fóru allir að óska hvort öðru happy deepavali og sprengja upp flugvelda.. bara eins og á áramótunum. Svo þetta var rosalega skemmtileg stemming. Svo var bara dansað til 2 um nóttina en þá fóru allir að týnast heim því við þurftum að vakna snemma um morguninn.

Þriðjudagurinn 13 Nóvemer.
Ég var vakin um 7 leitið og var henst í sturtu og farið í Saree sem er Indversk föt og er ekkert djók að klæðast þeim. Þarf sko bæði host mömmuna og systurina til að klæða mig í þetta því ekki kann ég að vefja þessu sjálf utanum mig. Næst var að fylgjast með þeim biðja og þegar að þessi hátið er haldin að þá fá krakkarnir alltaf ambátt frá foreldrunum og svo ný föt. Og ég fékk svoleiðis líka og fékk svo Indversk föt sem mér finnst vera ótrúlega flott. Næst fórum við í Hof þar sem að þau biðja og fékk ég að fylgja þeim og sjá hvernig þetta er allt gert. Og var allt ótrúlega fallegt þarna og auðvitað fékk myndavélin að fylgja með. Þegar við komum svo heim fórum við í morgunmat hjá ömmunni og afanum og svo bara heim að leggja okkur. Því um kvöldið vorum við svo að halda uppá afmælið eins frændanns. Og hérna er þetta þannig að afmælisbarnið sker kökuna og svo matar hún alla gestina af einum bita og gestirnir mata hann líka. Var soldið skrítið að vera mötuð af einhverjum sem að ég þekki ekki neitt. En eftir að hafa fengið þennan bita fór ég svo til Ilariu í grill mat og var það bara ágætt.. Spjallaði helling við hana og krakkana sem að voru hjá henni á deepavali.

Miðvikudagurinn 14 Nóvember
Við fengum að sofa aðeins út eða til 10 eða svo. Og gerðum voðalega lítið hérna heima nema vera bara löt þangað til við fórum niður til ömmunnar og afans í hádegismat og að hitta allt fólkið. Þá voru fleiri líka farnir að þora að tala við mig og spurningarflóðið sem að ég fékk var sko ekkert lítið. En flest allir voru að spurja sömu spurninganna svo ég var alltaf að svara því sama um Ísland. Hvernig veðrið væri, hvort við notum evru, hvernig tungumálið er og svoleiðis hluti. Eftir hádegis matinn skelltum við okkur svo „krakkarnir“ (já vorum á öllum aldri, frá því að vera svona 10 ára og alveg uppí 27 ára) uppí nokkra bíla því við vorum frekar mörg og förinni var heitið að fara að synda í á. Og var það ótrúlega gaman því við vorum svo mörg. Eftir að hafa verið þar í soldinn tíma fórum við bara heim og höfðum það rólegt það sem eftir var af deginum.

Fimmtudagurinn 15 Nóvember.
Við vöknuðum frekar snemma og gerðum okkur til og fórum niður í bæ því ég ætlaði að fá mér gat í nefið. Og fór ég með systurinni og yngri bróðurinum. Var samt frekar hrædd þegar ég var komin á staðinn en vildi ekki hætta við svo ég lét bara vaða og var þetta ekki næstum því eins vont og ég bjóst við. En svo drifum við okkur bara heim og því að næst var förinni heitið inní Ipoh til að heimsækja fjölskyldu host pabbans. Og var þetta allt fólk sem ég hafði ekki séð áður. En eins og vanalega hérna í Malasíu að þegar maður fer í heimsóknir gerir maður ekkert annað en að borða. Svo maður var vel sprunginn eftir þennan dag. Seinasta heimsóknin var til eldra fólks sem ég veit samt ekki alveg hvernig er skylt þeim. En þau búa á ótrúlega flottur og kyrrlátum stað. Minnti mig pínu á sveitina heima á Íslandi. Var nú samt eitt sem að mér líkaði ekki við þennan stað voru allar moskídóflugurnar. Ég fékk s.s. að finna vel fyrir þeim!

Föstudagurinn 16 Nóvember 
Var bara algjör leti dagur. Held að ég hafi bókstaflega ekki gert neitt þann daginn. Nema vinkonur host mömmunar úr vinnuni komu í hádegismat. Og annað held ég að við höfum ekki gert nema bara liggja og horfa á sjónvarpið.

Laugardagurinn 17 Nóvember
Þegar við vöknuðum fórum við á stað þar sem að þau eiga og eru með lítið fjölskyldu hof sem að langa langa afi þeirra gerði og fór ég með þeim að skoða það og var það ótrúlega lítið og krúttlegt. En svo var það ekki fyrir en um 6 leitið um kvöldið sem að við fórum að gera einhvað. En þá fórum við að gera okkur til fyrir brúðkaup, Indverskt brúðkaup. Og seinustu daga hef ég verið dressuð upp í indversk föt á hverjum degi. Því host systurinn finnst svo gaman að dressa mig upp og mála mig og allt svoleiðis svo ég þarf ekki að gera neitt sjálf. En við semsagt fórum í brúðkaupið og ég þurfti að vera í Saree sem er ekki beint auðvelt og er eiginlega alltof heitt til að vera í. En þegar við komum í brúðkaupið vorum við auðvitað of sein. Bara eins og gengur og gerist hérna í Malasíu. Allir eru alltaf of seinir!
En þegar að við komum að þá var verið að fara út með brúðurina og verið að koma inn með brúðgumann og verið að blessa hann í bak og fyrir. Svo kom brúðurin aftur inn og þau voru blessuð saman. Og þá var sett upp þetta appelsínugula hálsmen sem að allar giftar konur eru með. Og var fagnað rosalega og hent yfir þau hrísgrjónum. En um leið og það var búið að binda hálsmenið fóru allir og fengu sér að borða. Svo eftir matinn fórum við og host mamman blessaði þau eða einhvað svoleiðis og við létum taka mynd af okkur með þeim og svo fórum við bara heim.
Þegar við komum svo heim tók ég skype við elsku mömmu og svo var bara farið að sofa.

Sunnudagurinn 18 Nóvember
Við vöknuðum um 9 leitið til að fara að gera okkur til því að við vorum að fara í annað brúðkaup. Og tók það sinn tíma að vefja okkur allar í saree. En við komum s.s aftur of seint og er það bara rosalega venjulegt fyrir fólk að koma ekki á réttum tíma hérna. En þetta var miklu stærra brúðkaup og miklu meira fólk, sem þýddi bara að við þurftum að bíða í lengri röðum eftir að fá okkur að borða. Það var það eina sem að ég hugsaði um því ég gat ekki borðað morgunmat og það var alltof heitt þarna til að ég gæti einbeitt mér að fylgjast með öllu sem var að gerast.
Eftir brúðkaupið fórum við svo til vinafólks fjölskyldunnar og vorum þar í smá tíma. Við „systkinin“ löbbuðum svo inní einhver smá skó með manninum sem að bjó þarna því við ætluðum að fara að sjá svínin sem að eru þarna rétt hjá. Ég get samt sagt ykkur að þetta var það heimskulegasta sem að við gátum gert. Því það var allt morandi út í moskídó flugum þarna. Og eftir daginn taldi ég 22 bit. Takk fyrir takk. Ég sem hef sloppið frekar vel hérna get ekki sagt að þetta hafi verið til þess að gleðja mig neitt.
Þegar við fórum svo heim var komin helli rigning svo það var lítið annað í stöðunni en að fara bara og leggja sig því við höfðum ekkert að gera.
Um kvöldið fór ég svo bara í badminton með yngri bróðurinum sem er samt eldri en ég, frekar skrítið að vera allt í einu yngst.

Mánudagurinn 19 Nóvember.
Allir voru frekar þreyttir eftir seinustu viku því það var búið að vera allt á fullu. Svo eldri bróðirinn nennti ekki einu sinni að fara í vinnuna svo hann var bara heima. En hann þarf að keyra í 2 eða 3 klukkutíma þangað sem að hann á heima en kemur samt alltaf heim til foreldranna um helgar. Svo var rigning í þokkabót svo við höfðum ekkert að gera. En þetta var samt afmælisdagurinn systurinnar svo þegar það var hætt að rigna fórum við aftur að ánni sem að við fórum í um daginn og ætluðum að fara að synda aftur en hún var svo skítug þannig við fórum bara með tásurnar ofaní, enda rétt eftir að við komum fór að rigna aftur. Næst tók við bara sjónvarpsgláp og leti í öllum. Alveg þangað til eftir mat. En þá fór systirin að baka köku og ég sonna hjálpaði henni aðeins og svo var bara svefn snemma.

Í dag hef ég svo ekki gert neitt annað en að sofa út í fyrsta skipti síðan ég kom hingað og get ekki líst því hversu gott það var. Og er svo núna bara að skrifa þetta blogg. En það er held ég ekkert plan fyrir daginn nema ég ætla bara út að hlaupa seinnipartinn.
En þar sem að ég held að það sé enginn að nenna að lesa þetta langa blogg ætla ég bara að segja þetta gott í bili.
Þangað til næst..
Hafrún

Sumar og sól í Nóvember!

Jáá það er orðið soldið síðan ég bloggaði seinast. En ástæðan fyrir því er að bara sú að það hefur ofboðslega lítið gerst seinustu daga.
Í gær var reyndar komnir 4 mánuðir síðan ég kom hingað út. Alveg hreint ótrúlegt hvað tíminn líður hratt!
En jæja.. Svo ég komi mér bara beint að efninu. Að á fimmtudaginn í seinustu viku ætluðum ég og Nora að fara saman í sund. Sú ferð endaði ekki betur en svo að þegar ég var komin inní Kangar var komin rigning, og ekkert neitt lítil rigning! Guð sko. Við sáum ekkert út um rúðuna á bílnum þótt að rúðuþurkurnar væru á fullu. Og greyið Nora hjólaði heiman að frá sér og til Kangar svo hún var vel blaut eftir þessa æðislegu sturtu. En fyrst að þessi rigning var komin ákváðum við að beila á sundi. Já ég veit maður er í vatni þegar maður er að synda og smá rignig ætti ekki að gera neinum mein. En þar sem að við vorum svo hræddar um að það færu að koma þrumur og eldingar ákváðum við að fara bara að rölta í búðum. Sem var alveg fínt bara. Skelltum okkur svo á KFC og fengum okkur að borða og löbbuðum svo aftur í sundlaugina til að ná í hjólið hennar og svo fór ég bara á rútustoppistöðina og beið þar eftir rútunni minni. já ótrúlegt en satt var þetta í annað skiptið sem að ég fékk að fara ein með rútunni! Allt getur gerst.. Nei nei segi bara sonna.

En svo á föstudaginn var seinasti dagurinn minn í skólanum fyrir „sumarfríið“ því núna eru allir krakkarnir í bekknum mínum að taka próf. Svo ég þarf ekki að fara í skólann, sem er bara ótrúlega ljúft. Veit reyndar ekkert hvenar ég byrja aftur í skólanum. Bæði búin að heyra að það verði í endan á þessu ári og svo segja aðrir að það sé ekki fyrir en á næsta ári. En það hlýtur að koma einhverntíman í ljós. Annars verð ég bara í lengra fríi. Hefði svosem ekkert á móti því.

Á laugardagsmorguninn fór ég svo snemma inní Kangar til að hitta Noru og Salam. En ég og Nora vorum s.s að fara að hjálpa Salam með einhvað sem tengdist woodball. Vissum reyndar ekkert hvað við vorum að fara að gera og vorum ekki beint að nenna að vera þarna þar sem að klukkan var 9 á laugardagsmorgni! En þarna voru komin fullt af krökkum sem að Salam er að kenna og voru þau að fara að spila woodball. Og til að byrja með áttum við Nora að vera einhverskonar línuverðir. Kalla OB ef að boltinn færi útaf og setja hann svo aftur inná brautina. Það var eiginlega bara frekar leiðinlegt því að fólkið hljóp alltaf bara sjálft á eftir boltanum svo við höfðum ekkert að gera þannig á endanum fengum við bara sjálfar að prófa að spila sem var ótrúlega fínt. Vorum bara að fíflast eiginlega allan tímann og svo þegar við vorum búnar með allar brautirnar fengum við að vita að þetta hefði verið keppni! Vel gert það.. Hlógum mikið af því að ef við hefðum fengið að vita það aðeins fyrr hefðum við kannski reynt aðeins meira að vanda okkur, en ótrúlegt en satt lenti ég nú samt í 5 sæti og fékk verðlaunapening og fullt af einhverju dóti í vinnin. ( Ein sem er ofur stolt).
Við vorum svo búnar að þessu um svona 12 leitið og þá var dagurinn bara tekinn í leti. Alveg ótrúlegt hvað maður verður rosalega þreyttur í öllum þessum hita.

Um kvöldið fórum við svo á einhverja sýningu þar sem að host pabbi minn var með hóp af krökkum sem að hann var búinn að vera að kenna á hljóðfæri og voru þau með atriði þarna sem var rosalega flott. Var ofboðslega fjölbreytt sýning þar sem að fullt af hæfileikaríku fólki kom fram. Bæði fólk að syngja, spila á hljóðfæri og svo dansar og svona. Kom líka strákur sem að var að sýna listir með fótbolta sem var ótrúlega flott.

Fólk í woodball

Verðlaunin mín 

Fólkið sem var að sýna á sýningunni

Sunnudagurinn var svo tekin enþá fyrr heldur en laugardagurinn og vorum við komnar í Kangar um 8. Í þetta skipti áttu að vera pró fólk að spila og áttum við að vera að skrifa niður stígin þeirra og kalla OB ef boltinn færi útaf. Það var svosem allt í lagi líka. Eftir að hafa hjálpa svo til við þetta fengum við 50 RM fyrir helgina sem er alveg nokkuð gott. Þar sem að við vorum meira bara að hafa gaman af þessu.

Núna seinustu daga er ég svo bara búin að vera löt heima að gera ekki neitt þar sem ég er komin í „sumarfrí“ og hef voðalega lítið að gera þar sem að host systir mín er í prófum sem að skipta rosalega miklu máli þannig það fer allur tíminn í að hjálpa henni að læra. Svo sjónvarpið er nokkuð góður vinur minn þessa dagana.
Svo á föstudaginn er ég að fara til Ipoh til að halda uppá Indversku hátíðina sem ég var held ég búin að segja ykkur frá. En það er enþá allt voðalega óljóst hvernig næsti mánuður verður. Eina sem að ég veit er að ég verð ekki heima. Ef að planið sem er búið skella í fyrir okkur núna virkar ekki ætlar Chapter forsetinn minn að finna einhvað annað fyrir okkur að gera svo við þurfum ekki að hanga í Perlis allt fríið því það er ofboðslega lítið að gera hérna.. En núna held ég að ég sé búin að segja ykkur svona frá öllu sem hefur verið að gerast hjá mér seinustu daga.. svo þetta er bara komið gott í bili. Get ekki lofað því að það verði blogg neitt á næstunni þar sem ég veit ekkert hvernig næsti mánuður verður nákvæmlega

Einum of sátt með verðlaunin!

- Hafrún Ýr

Lífið gengur sinn vana gang..

Já ég ákað að skella í eitt stykki blogg.. vona að það verði ekki of langt í þetta skiptið.
Síðan ég bloggaði seinast er allt búið að ganga sinn vana gang. Í seinustu viku tók ég samt 2 daga í frí úr skólanum því ég nældi mér í einhverja hálsbólgu og kvef. En það getur nú gerst á bestu bæjum..
Á laugardaginn var svo bara vaknað svona, ekkert alltof snemma eða bara um 11. Og svo um 2 leytið fórum við út að borða. Já hádegismaturinn hérna er oftast á milli 2 og 4. Finnst það enþá soldið skrýtið að vera að borða hádegismat svona seint.
Svo var dagurinn bara tekinn rosalega rólegur, um kvöldið var ég svo bara ein heima þar sem að allir fóru til Alor Setar til að heimsækja vin sem er á sjúkrahúsinu þar. Notaði kvöldið bara vel í það að skypea heim og var æðislegt að tala við alla!
Sunnudagurinn var svo einnig tekinn rosalega rólega. Fékk reyndar þá að vita að í Nóvember er ég að fara til Ipoh og mun þar vera hjá indverskri fjölskyldu til að halda uppá Deepavali hátíð. Hlakka rosalega mikið til þess og held að það verði rosalega skemmtilegt. Svo er reyndar restin af sumarfríinu mínu eitthvað óákveðin eða ég er allavega ekki búin að fá að vita neitt almennilega hvernig það verður. Getur verið að ég verði allt fríið mitt í Ipoh í Afs prógrammi sem að verður örugglega bara mjög skemmtilegt.
Á mánudaginn var svo bara voðalega venjulegur skóladagur. Svaf mikið í tímum sem var mjög fínt. Tíminn allavega leið hraðar. Og svo var bara svona þessi venjulega rútína þegar ég kom heim.
En í gær var svo ekki beint auðveldur dagur. Þar sem að ég fór til Kangar til að kveðja einn af bestu vinum mínum hérna. Því hann var að fara aftur heim til Sviss og þetta var seinasti dagurinn hans hérna í Perlis. Við vorum s.s 3 sem að hittumst og kíktum bara á KFC og sátum þar heillengi og spjölluðum sem var ótrúlega gaman. Finnst fátt skemmtilegra en að hitta aðra skiptinema hérna! Þegar klukkan var svo að detta í 8 röltum við á rútustoppistöðina þar sem að ég þurfti að taka rútuna aftur til Arau. Þegar ég þurfti svo að fara var svo ótrúlega erfitt að kveðja hann og bjóst alls ekki við því að það yrði svona svakalega erfitt! Og þar sem að það voru bara við skiptinemarnir saman stálumst við til að knúsast því það er ekki vel liðið á almannafæri og stákur og stelpa meiga það alls ekki. En við brutum aðeins reglurnar þar sem að það þekkti okkur enginn þarna og hann var að fara heim og ég veit ekkert hvort að ég eigi eftir að sjá hann einhverntímann aftur.
En eftir erfiða kveðjustund hoppaði ég uppí rútuna mína og hélt af stað heim. Og þar sem þetta var í fyrsta skipti sem að ég þurfti að taka rútuna var ég soldið stressuð þar sem ég vissi ekki hvað þetta heitir þar sem að ég þurfti að fara út og svo var orðið alveg kolsvarta myrkur svo ég þekkti ekkert alltof vel hvar við vorum. En svo varð þetta bara ekkert mál og rútan stoppaði bara eiginlega beint fyrir utan húsið mitt. Og þetta var bara rosaleg reynsla að fá að fara eitthvað svona ein og þurfa að treysta soldið á sjálfa mig. Þar sem að ég hef verið undir rosalegum verndarvæng síðan ég kom.
Þegar ég kom svo heim, ákvað ég nú að skella mér í snögga sturtu. En sú sturtuferð endaði ekki betur en það að þegar ég var komin hálfa leið í sturtuna blasti við mér ein sú stærtsa kónguló sem ég hef á ævi minni séð. Og þar sem ég var ein heim þorði ég ekki annað en að hoppa úr sturtunni og loka hurðunum inná baðherbergið vel og vandlega svo kóngulóin færi nú ekki á eitthvað flakk. Svo þegar host foreldrarnir komu loksins heim og ég fór að segja þeim þetta. að þá var bara hlegið af mér.
Í dag var svo seinasti skóladagurinn fyrir Hari raya fríið okkar. En þau eru semsagt að fara að halda aftur uppá Hari raya eða eitthvað svoleiðis. Skil ekki alveg hvað það er. En það kemur bara í ljós á föstudaginn þegar aðal dagurinn er. Svo er næsta vika held ég bara seinasta vikan mín áður en ég fer í sumarfríið mitt því svo byrja krakkarnir bara í prófum og þá þarf ég ekkert að fara í skólann :)
En ég held að ég segi þetta bara gott í bili..
- Hafrún Ýr

Ég og Dalib

Smá update :)

Jæja.. Það hefur svosem ekki mikið gerst síðan ég bloggaði seinast. En ég ákvað samt að gefa ykkur smá update. Helgin var rosa fín. Gerðum reyndar ekki neitt! En það er svosem ágætt líka.. Leiddist reyndar frekar mikið, og er ekki frá því að mér hafi aldrei leiðst svona mikið síðan ég kom hingað. En það er víst bara eðlilegt að manni leiðist stundum. Jú það gerist nú líka á Íslandi. 
Lenti samt reyndar í því á laugardagskvöldið þegar ég var að tala við mömmu á skype að þá hélt ég að tölvan mín væri að hrinja, og í panikkasti hringdi ég beint heim í mömmu því ég vissi ekkert hvað ég átti að gera. Og mikið djöfull er það dýrt að hringja! Jáá þarna komst ég svo sannarlega að því. En svo var hún bara einhvað að laga sig svo hún er enþá í góðu lagi. Vona að hún sé nú ekki að fara að gefast upp á mér þessi elska. Væri skrautlegt að þurfa að kaupa sér nýja tölvu hérna úti þar sem lyklaborðið á tölvunum er ekki eins. Er ekki alveg viss um að ég væri til í það. 
Á mánudaginn og þriðjudaginn voru svo próf í skólanum. Reyndar bara 3 bekkur sem var í prófum en það þýddi samt að það voru eiginlega alldrei kennarar hjá okkur. Svo við sátum bara í skólastofunum frá þvi klukkan 8 til 2 að gera ekki neitt. Því báða dagana kom bara 1 kennari til að kenna krökkunum og annan daginn var hann ekki einu sinni að kenna svo það var bara setið og spjallað allan daginn. Skil bara enganveginn afhverju krakkarnir þurfa virkilega að fara í skólann þegar að þetta er svona. 
En svo í dag komu nú fleiri kennarar og kenndu bekknum. Svo krakkarnir höfðu eitthvað að gera. En þá einmitt hafði ég aftur á móti ekkert að gera. Því ég geri ekkert hérna í skólanum sem er frekar sorglegt. Sit bara og horfi út í loftið allan daginn eða sef. Mjög svo góðir dagar!
En já eins og ég segji. Þá hefur bara ekkert gerst síðan ég bloggaði seinast nema bara þetta venjulega að fara í skólann á morgnanna, koma heim um 2 og leggja sig og reyna svo að finna sér eitthvað að gera þegar ég vakna svo aftur um svona 5 eða 6. 

Hér er smá svona um lífið hérna:
• Það er soldið síðan ég fór að fá hrós frá ókunnugu fólki þegar ég fer út að borða með fjölskyldunni yfir að kunna að borða með puttunum. Og fæ þá að heyra að ég sé orðin „ein af þeim“.
• Það er hægt að borða vitlaust með puttunum, já maður þarf að læra vissa tækni við það.
• Fólkið hérna þarf að borða hrísgrjón minnst 1x á dag.. Stundum borðum við hrísgrjón 2 – 3 sinnum yfir daginn. 
• Rigning, þrumur og eldingar er orðið daglegt brauð hérna. Þar sem núna er rigningartímabil að ég held.
• Fólk notar eiginlega alldrei bílbelti. 
• Það gæti vel verið að ég sé búin að segja ykkur þetta allt saman áður. Ég bara man það ekki. 
• Ég er búin að vera í Malasíu í 104 daga.
• 258 Dagar þangað til ég fer aftur heim til Íslands!
• Gengur mjög hægt að læra tungumálið. En það kemur vonandi.

Þangað til næst
Hafrún Ýr.

Skólaferðalagið..

Jáá.. Þá er ég komin heim eftir skólaferðalagið og ákvað að skella í eitt stykki blogg handa ykkur á klakanum.

Sunnudagurinn 7 Október.
Var bara rosalega rólegur. Elenora kom til mín um 6 leitið og þá fór restin af deginum bara í að spjalla og pakka niður fyrir skólaferðalagið. Við ákváðum svo að fara að sofa bara snemma svo við yrðum hressar fyrir ferðalagið svo við vorum búnar að gera allt tilbúið og farnar að sofa um 11 því við áttum að vera komnar uppí skóla fyrir 8 um morguninn.

Mánudagurinn 8. Október.
Ég var svo rosalega heppin að vakna svo aftur um 2 leitið og geta ómögulega sofnað aftur. Svo ég fór bara að horfa á fótboltaleik í sjónvarpinu.. Já mér leiddist svo mikið.
Um hálf 6 leitið var svo „vaknað“ og farið að gera sig til fyrir ferðalagið og var komin slatta mikill spenningur í okkur. Þar sem að við vissum heldur ekkert hvað við vorum að fara að gera í þessari ferð. Eina sem við vissum var að við vorum að fara til Melacca og Kuala Lumpur.
Við komum svo í skólann um hálf 8 og var langt af stað í ferðina um hálf 9 leitið. Rútuferðin tók óralangan tíma og stoppuðum við alltof oft á leiðinni svo ég var virkilega farin að halda að við ætluðum aldrei að verða komin á leiðarenda. En þess á milli sem ég svaf sá ég voðalega lítið annað en tré, tré, tré og aðeins meiri tré þar sem það er allt út í trjám hérna. Og þetta lítur eiginlega bara út eins og einn risastór frumskógur.
Við vorum svo loksins komin til Melacca um 7 leitið og fórum við þá í íbúðirnar sem að við áttum að gista í yfir nóttina. Stoppuðum samt bara stutt þar því svo var förinni heitið í útsýnisturn sem var stutt hjá.
Fyrst leit þetta meira út eins og fallturn og var mér ekkert alveg sama að eiga að fara upp í turninum þar sem að ég er virkilega lofthrædd en svo leit þetta aðeins betur út þegar að við komum nær svo ég fór með krökkunum og var útsýnið rosalega fallegt þegar að við vorum komin alla leið upp. Og auðvitað var tekið fullt af myndum.
Eftir að við vorum svo búin í turninum fórum við í bátsferð um á sem að rennur í gegnum Melacca og er búið að gera þetta að svona soldið miklum „túristastað“ og voru húsin í kringum ánna rosalega falleg. Búið að mála sum þeirra með mjög fallegum myndum. Og þetta var svona staður sem að ég væri alveg til í að koma á aftur með fjölskyldunni og skoða betur í kringum ánna. Næst var farið og fengið sér kvöldmat en þá var klukkan langt gengin í 11, og svo var bara farið í íbúðirnar og farið að sofa.

Pínu ég í rútunni.

Svona leit öll ferðin út.. tré, tré, tré og aftur tré...

Útsýnið úr turninum yfir Melacca

Hópurinn

Turninn

Svona voru mörg húsin við ánna í Melacca. 

Þriðjudagurinn 9. Október.
Við stelpurnar vöknuðum allar frekar snemma og var skellt sér í sturtu og gert sig til. Straujað baju kurung og slæður hægri vinstri því næst var stefnan tekin á að skoða háskóla. Og þar þurftum við að vera voðalega fínar í vel straujuðum fötum.
En þegar að við komum í skólann Multimedia University byrjuðum við á að fara á fyrirlestur um hvað skólinn býður uppá. Og skildi ég eiginlega ekki neitt þar sem að þetta var mest á Malajísku. Þótt konu greyið reyndi að blanda smá ensku inní svo að ég og Elenora myndum skilja eitthvað hvað hún var að segja. Eftir fyrirlesturinn var svo sýnt okkur skólann og var þetta mjög fínt. Samt ekkert eins fínt og skólarnir heima. En það er allt annað mál.
Eftir að hafa skoðað skólann í bak og fyrir fengum við að eins að rölta um Melacca og verlsa aðeins. Ég keypti voðalega lítið samt, einn bol, einhverja sósu handa hostfjölskyldunni minni og svo einhverskonar teppi til að vera í þegar ég kem úr sturtu.
Næst var svo hoppað aftur uppí rútu og ferðinni haldið til Kuala Lumpur. Eftir að hafa verið í rútunni í kringum 2 klukkutíma vorum við loksins komin til Kuala Lumpur. En þá var farið að rigna.. og guð minn góður, ég komst að því að ég hef enga þolinmæði til að vera í umferðinni þar þegar að það byjar að rigna því við vorum bara föst á sama staðnum í endalaust langan tíma. Og svo byrjuðu þrumur og eldingar og þá varð mér ekkert alveg sama að sitja föst í rútunni því að eldingarnar vorum komnar rosalega nálægt okkur. En á endanum komumst við loksins á hótelið sem að við áttum að gista á. Og þá var skellt sér í snögga sturtu og svo út að borða. Restin af kvöldinu var svo bara notað í að rölta aðeins um í kringum hótelið og svo var farið snemma að sofa.

Verið að útskýra eitthvað voðalega sniðugt í skólanum.. skildi samt ekkert hvað það var..

Auðvitað var kíkt þangað og fengið sér að borða.. svona þegar maður hafði loksins tækifæri til þess

Maturinn minn þegar ég fór út að borða með stelpunum

Tvíburaturnarnir að kvöldi til

Miðvikudagurinn 10. Október
Var seinasti dagurinn í ferðinni og var hann tekinn snemma rétt eins og hinir dagarnir. Byrjuðum við á því að fara og fá okkur morgunmat á veitingarstað sem var hliðiná hótelinu okkar og svo var skellt sér aftur uppí rútu og förinni heitið í tvíburaturnana. Og mikið sem að ég elska þann stað. Ég gæti sko alveg átt heima þar! En þar röltum við í gegnum mollið sem var geeðveikt og fórum svo beint í Petrosains. Sem er safn með öllu milli himins og jarðar. Og var það rosalega gaman. Þar var eitt alveg all löngum tíma og var margt spennandi að skoða þar. En eftir að hafa skoðað þetta safn fengum við því miður engann tíma til að rölta í mollinu og var ég pínu sár. En í staðin fórum við einhvert annað þar sem við fengum frítíma og áttum að fá okkur að borða þar og máttum svo kíkja í búðir sem voru þar í kring, en það voru ekkert nema slæðubúðir svo ég verlsaði ekkert þar. Svo um hálf 4 héldum við loksins af stað heim aftur til Perlis og var það nokkuð góð tilfinning. Nema eina sem að var leiðinlegt við það var að sitja í rútu í 9 klukkutíma. Og aftur voru alltof mörg og löng stopp á leiðinni, en við gátum samt sofið mest allan tímann þar sem það var alveg mirkur úti mest alla leiðina.
Klukkan svo hálf 1 um nóttina vorum við loksins komin aftur í skólann minn og komu þá host foreldrar mínir að sækja mig og Elenoru. Og gisti hún hjá mér því við komum svo seint heim og þýddi það bara að ég þurfti ekki að fara í skólann daginn eftir sem var mjög ljúft. Þar sem að ég var mjög þreytt eftir allt ferðalagið.

Ég og Ann í Petrosains

Mollið í turnunum.. gæti alveg misst mig þarna!

Ann. Einn kennarinn sem var með okkur Farah og svo ég.. Vandræðalegt hvað ég er alltaf mikið stærri en allir hérna!

Ein af byggingunum í Kuala Lumpur.. Sjúklega flott

Miðinn í Petrosains

Fimmtudagurinn var svo bara tekinn í leti.. gerðum bókstaflega ekkert annað en að sofa til hálf 2 og svo horfa á sjónvarpið þangað til host mamma Elenoru kom og sótti hana. Svo ákvað ég bara að fara snemma að sofa því það var skóli hjá mér daginn eftir.

Í dag þegar ég kom svo í skólann voru allir rosalega ánægðir að sjá mig aftur og allir voru að segja mér hvað þau höfðu saknað mín mikið. En þetta var samt einn af þessum tilgangslausu dögum í skólanum þar sem að það kemur enginn kennari að kenna bekknum fyrir en bara í seinasta tímanum, þannig við hefður í rauninni alveg eins getað bara verið heima. En reyndar eru allir dagarnir hjá mér voðalega tilgangslausir í skólanum þar sem að ég er ekki að læra neitt. Og þarf ekkert að gera í skólanum. En vonandi breytist það samt eftir áramót. En svo hef ég gert voðalega lítið í dag. Kom heim úr skólanum og lagði mig aðeins og er svo bara búin að hafa það mjög gott.
En þetta er bara komið gott í bili. Þangað til næst....
- Hafrún Ýr.

Svoooo gaman!

Jáá.. það er orðið alveg soldið langt síðan ég bloggaði seinast en það hefur líka alveg hellingur gerst á þeim tíma..
En ég ætla bara svona aðeins að segja ykkur frá seinustu dögum því þeir eru búnir að vera ótrúlega skemmtilegir!
En semsagt á seinast laugardag fór ég til Elenoru (skiptinemans frá Sviss) og þegar ég kom heim til hennar var hún ekki heima, svo ég hafði voðalega lítið annað að gera en bara að hjálpa fjölskyldunni hennar að gera allt til fyrir trúlofunarveislu frændans. Já hérna er haldið trúlofunarveisla. En svo kom Elenora loksins heim og við gátum talað endalaust saman.
Um 11 leytið fórum við svo út að borða með host mömmu hennar og svo var bara farið að sofa.
Sunnudagurinn var svo tekinn snemma og vaknað klukkan hálf 8 því það var langur dagur framunda.
Við byrjuðum á því að fara til Tælands og fá stimpla í vegabréfin okkar svo við fengjum lengra dvalarleyfi, en dvalarleyfin eru ekki enþá tilbúin svo við erum enþá á túrista vísa þar sem að það er víst eitthvað vesen hjá AFS með dvalarleyfin okkar. En þegar við vorum komin að hliðinu þar sem við þurftum að fylla út einhverja pappíra hittum við 3 aðra skiptinema sem búa í Kuala Lumpur og fóru þau með okkur í gegn og fengum við öll stimpla í vegabréfin okkar.. og ekkert fáa, skil ekki alveg afhverju þeir voru svona margir, en það er annað mál.
Eftir að við komum til Tælands fórum við bara beint og fengum okkur að borða, og var það bara eins og það sem að við borðum í Malasíu. Kjúklingur og hrísgrjón.. klikkar seint. Þegar allir voru svo búnir að borða löbbuðum við aðeins um götuna, en þar var fullt af svona sölubásum og voru þeir skoðaðir svona lauslega. En mér leið meira eins og ég væri komin til spánar þar sem að það er allt út í svonasölubásum þar.
Við stoppuðum bara stutt í Tælandi og var förinni næst heiti í helli sem að ég bara man einganveginn hvað heitir, og hef ekki hugmynd um hvað átti að vera merkilegt við hann. En var samt rosalega gaman því við skiptinemarnir gátum talað endalaust saman.

Hópurinn sem fór saman til Tælands

Mætt á svæðið. 

Allir voða ánægðir að vera komnir með stimpla í vegabréfin

Í hellinum

Hópurinn

Eftir að við vorum svo búin að skoða hellinn fórum ég, Elenora, og hostforeldrar hennar beina leið heim til hennar til að gera okkur til fyrir trúlofunarveisluna. En veislan var semsagt haldin heima hjá foreldrum stelpunnar. Og hérna er það þannig að fjölskyldurnar gefa hvor annari gjafir. Fjölskyldan mannsins gefur fjölskyldu konunnar gjöf og svo öfugt. Og þegar við vorum á leiðinni í veisluna bað frændinn sem var að fara að trúlofa sig, mig og Elenoru að halda á sitthvorri gjöfinni og gefa þeim hana. Og auðvitað gerðum við það, því þetta var ákveðin upplyfun. Svo allt öðruvísi en við gerum þetta heima á Íslandi.
En þegar við vorum búnar að setja gjafirnar inn, þá settust allir á gólfið inni og einhver fór með múslimska bæn og svo kom tilvonandi eiginkonan inn með mömmu sinni. Og í staðin fyrir að maðurinn sem hún var að fara að trúlofast setti hringinn á hana, að þá er það þannig hérna að mamma mannsins setur hring á tilvonandi tengdadóttir sína.
Svo voru teknar fullt af myndum af þeim, og þau vildu endilega hafa okkur með á myndunum, svo núna er til fullt af trúlofunarmyndum með mér og Elenoru á.. Sem er pínu vandræðalegt.
En svo bara eins og í öllum öðrum veislum hérna borðuðu allir fullt og fóru svo heim.
Þegar við komum svo aftur heim til Elenoru ákváðum foreldrar hennar að við skyldum fara og synda í fossinum sem ég var búin að fara og skoða með þeim áður og hittum við hina skiptinemana þar og var það rosalega gaman, bara pínu kalt.
Um kvöldið skelltum við krakkarnir okkur svo saman út að borða á KFC.. uppáhaldið okkar allra og svo í keilu sem var geðveikt gaman.

Gjafirnar sem fjölskyldan konunnar fékk

Ég og Elenora með gjafirnar sem við gáfum henni.

Ég, Elenora og fólkið sem var að trúlofast

Á mánudaginn vöknuðum við svo um 10 leitið og fórum beint til frænku Elenoru og fórum að hjálpa henni að gera allt tilbúið fyrir afmæli sem átti að vera þarna seinna um daginn. Þegar við vorum svo búnar að hjálpa fullt til ákváðum við að taka okkur smá pásu og fara í göngutúr, sem átti bara að verða stuttur... eeen endaði óvart á því að vera í 1 og hálfan til 2 klukkutíma. Hann endaði nú líka svona svakalega vel að þegar við komum aftur heim var ég orðin þvílíkt brunnin þótt að það væri engin sól úti.. ( Já ég setti ekki á mig sólavörnina sem ég fékk frá Sigga í afmælisgjöf).
Seinnipartinn komu svo hinir skiptinemarnir í afmælið og alltaf þegar við hittumst tölum við endalaust saman. Og það er alldrei svona þar sem að við höfum ekkert að segja því við erum alltaf að deila reynslunum okkar og leyfa hinum að vita hvað við erum  búin að vera að upplyfa.
Aftur fórum við svo inní Kangar um kvöldið til að hitta krakkana og ákváðum við að fara í þetta skiptið í svona fjölskyldu karokí sem var ótrúlega gaman.
Þriðjudagurinn var bara tekinn rosalega rólega. Sváfum lengi og gerðum ekkert yfir daginn annað en að hjóla út í búð. Svo seinni partinn þegar host mamma Elenoru var komin heim fórum við auðvitað aftur í Kangar til að hitta krakkana frá Kuala Lumpur í síðasta skiptið áður en þau færu aftur heim til sín, þar sem þau áttu að fara með rútunni um kvöldið til baka. Allir voru samt voðalega latir þannig við spiluðum bara alveg þangað til að við borðuðum kvöldmat. Eftir hann kíktum við aðeins út á röltið. Tíminn flaug alveg áfram og allt í einu þurftum við að fara heim því krakkarnir þurftu að fara að drífa sig svo þau myndi ná rútunni.
Ég held að ég sé ekki að ljúga að neinum.. En þessir dagar með skiptinemunum voru klárlega með þeim bestu sem að ég hef upplyfað síðan ég kom hingað. Rosalega mikið af nýjum hlutum sem að við vorum að gera. Og fá að vera svona frjáls var æðislegt.
En jáá.. svo núna á mánudaginn næsta er ég að fara með skólanum mínum í smá ferðalag en við erum að fara til Malaka og Kuala Lumpur.. en ég hef samt ekki hugmynd um hvað við erum að fara að gera þar. Eina sem að ég veit er að ég var valin ásamt nokkrum stelpum úr bekknum mínum til að fara. Svo vonandi verður þetta bara rosalega skemmtilegt.
En þar sem að þetta er orðið svo langt blogg og örugglega enginn að nenna að lesa það allt að þá er þetta komið gott í bili.

Allir skiptinemarnir saman

Bara pínu brennd eftir daginn...

Elenora, Louisa og Fabio

Ég og Joeri

- Hafrún Ýr

Búin að prófa að fara í kirkju

Ég get ekki sagt annað en að tíminn líði ekkert smá hratt hérna, þar sem ég er núna búin að vera í Malasíu í 77 daga. En finnst samt enganveginn þetta hafa verið svo langur tími.
En ég ætla bara að koma mér beint að efninu.
 Á laugardaginn fór ég með indversku vinkonu minni henni Angelinu í kirkju, en hún er semsagt kaþólsk. En ég fór til hennar um 2 leytið, og höfðum við rosalega lítið að gera nema að sitja og spjalla, og þar sem að mamma hennar talar ekki ensku og skilur ekkert í ensku þurfti hún alltaf að vera að þýða á milli. En það var samt svo krúttlegt að sjá hvað mamma hennar var rosalega ánægð að hafa mig í heimsókn. En til að drepa tímann aðeins á meðan við vorum að bíða þangað til við gætum farið að gera okkur til fyrir kirkjuna fórum við smá út og hún sýndi mér akurinn sem er rétt hjá húsinu hennar og svo fórum við líka í heimsókn til frænku hennar sem talar mjög góða ensku.  En allir í fjölskyldunni Angelinu voru rosalega forvitnir að vita allt um mig svo ég fékk ófáar spurningar þann daginn. En áður en við fórum aftur heim til Angelinu ákvað frænka hennar að gefa mér fullt af armböndum sem að myndu passa við kjólinn sem ég átti að fara í þegar við færum í kirkjuna, og verða þau geymd sérstaklega þangað til ég kem heim sem minning.
En þegar við komum aftur heim til Angelinu þá gátum við loksins farið að gera okkur til. Og ég verð að segja að ég er enþá að venjast því að það sé bara rosalega sjálfsagður hlutur að fólk fari bara í sturtu hérna hjá nánast hverjum sem er.  T.d. um daginn þegar ég fór í brúðkaup með fjölskyldunni minn voru gestir í veislunni bara að baða börnin sín í miðju brúðkaupi. Fannst það mjög skrítið.
En svo ég haldi nú áfram að þá fór ég sem sagt í sturtu heima hjá henni, og fannst mér það frekar skrítið, sérstaklega þar sem það er ekki „venjuleg“ sturta þarna, heldur bara svona stór fata eða bali með vatni í og svo litíll pottur sem að maður notar til að ausa yfir sig vatni. Og þetta vatn verður að duga fyrir alla!

Svona eru sturturnar í mjög mörgum húsum í Malasíu

Svo notar maður pottinn til að ausa yfir sig vatni

En þegar þessari blessuðu sturtuferð var lokið þá fór ég bara í það að gera mig til, klæða mig í fínu indversku fötin sem að Angelina lánaði mér og gera hárið á mér til og svo fékk ég rosalega fín blóm í hárið líka sem að mamma hennar hafði búið til.
Til að fullkomna dressið fékk ég líka svona punkt á milli augnanna og þá var ég tilbúin til að halda í messuna.
Þar sem þetta var kaþólsk messa og meðal annars á malajísku eða indversku skildi ég bara nákvæmlega ekki neitt hvað væri í gangi, en fylgdi bara Angelinu og gerði eins og hún. Og svo kom að altarisgöngunni, og þegar ég átti að fá oblátuna spurði presturinn mig hvort ég væri kaþólsk og ég sagði bara eins og er, nei ég væri lúthersk og þá tók hann oblátuna til baka og gaf mér bara blessun í staðin. Svo afþví að þetta var ekki venjulegur dagur í kirkjunni að þá fóru allir út og löbbuðu einhvern hring með kerti.
Eftir að messan borðuðu svo allir saman, og fengum hrísgrjón með kjúkling á bananalaufblaði. Var frekar skrítið en samt ótrúlega mikil upplyfun að prófa að borða af laufblaði, en þetta er víst mikið gert hérna.
Þarna vildu allir tala við mig og spurja mig endalausra spurninga. Hvað ég myndi heita, hvaðan ég væri, hvar ég myndi búa og hvað ég væri að gera í Malasíu voru mjög algengar spurningar.

Tilbúin í Indverska dressinu

Ég og Angelina

Kirkjan

Ég við altarið

Þegar ég kom svo heim fékk ég að vita að það væri ekkert vatn heima. Væri einhver bilun í gangi svo við kæmumst ekki í sturtu. Og þar sem að klukkan var svo margt og ég var jú búin að fara í sturtu hjá Angelinu var þetta allt í lagi. En svo kom sunnudagurinn og ekkert vatn enþá. Og ég get sagt ykkur að þetta var held ég versti dagur lífs míns! Guð minn góður. Þetta var skelfilegt. Og þennan dag var líka alveg sérstaklega heitt. Svo við enduðum á því að gista á hóteli bara svo við kæmumst í sturtu!
Mánudagurinn var svo bara frekar rólegur þar sem að það var frí í skólanum. Get ekki sagt að ég haf verið að hata það. Hef reyndar heldur ekkert farið í skólann alla vikuna þar sem að bekkurinn minn er búinn að vera í prófum svo ég hefði bara setið og beðið eftir að fara heim svo ég fékk bara að vera heima í staðin. Sem er bara búið að vera freeekar nice. Gat sofið til að verða 11 í staðin fyrir að vakna klukkan 6 í skólann.
Á þriðjudaginn fór ég svo í afmæli til einnar stelpu í bekknum. Og ég get ekki sagt annað en að mér finnist afmælin hérna frekar skrítin. Þar sem að fólk kemur bara, stoppar í svona hálftíma. BTW bara til að borða og fer svo. En þetta var samt rosalega gaman og eins og vanalega fékk ég rosalega margar spurningar frá öllum í afmælinu.

Í afmælinu Misyu

Dagurinn í dag er svo bara búinn að vera líka frekar rólegur, er bara búin að vera heima að hafa það kósý. Er reyndar búið að rigna frekar mikið svo það er búið að vera frekar kalt í dag. Já ekki nema 25°og mér er búið að vera kalt. Já þið lásuð rétt. Mér er kalt hérna í 25° hita þar sem að vanalega er í krinugm 40°hiti yfir daginn og kringum 32° á kvöldinn.
En núna er ég bara að horfa á fótbolta með bapak og hlusta á hann lesa uppúr ensk-íslensku orðabókinni minni og það er bara nokkuð góð skemmtun. T.d. er hann að reyna að segja þakka þér fyrir en það hljómar eins „fakka fér fyr“ haha voðalega skemmtilegt. Hann fann samt eitt sem honum fannst auðvelt að segja „ vekjaraklukka“.
En þar sem ég er víst að fara í skólann á morgunn og á laugardaginn þá er þetta komið gott í bili.
- Hafrún

Myndin sem ég var búin að lofa af nýja hárinu